ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ

Πώς θα σας φαινόταν αν διαθέτατε μια μηχανή του χρόνου με την οποία θα μπορούσατε να ταξιδεύετε στο παρελθόν ή στο μέλλον; Και αν είχατε αυτή τη δυνατότητα, έχετε σκεφτεί που θα θέλατε να μεταφερθείτε;

H πιο αντιπροσωπευτική ίσως τηλεοπτική σειρά φαντασίας που διαπραγματεύεται το θέμα των ταξιδιών στο χρόνο είναι η σειρά «Doctor Who», που προβάλλεται μέσω του BBC σε πολλές χώρες του κόσμου. Στη χώρα μας μεταδίδεται μέσω του τηλεοπτικού δικτύου του ΣΚΑΪ. Κεντρικός ήρωας της σειράς είναι ο Δόκτορας. Πρόκειται για έναν Άρχοντα του Χρόνου, ένα εξελιγμένο εξωγήινο ον που έχει τη δυνατότητα να ταξιδεύει μέσα στο χρόνο και να κινείται επιλεκτικά στο παρελθόν ή στο μέλλον, προσπαθώντας να αλλάξει το ρου της Ιστορίας προς όφελος της συμπαντικής ισορροπίας.

Τα ταξίδια στο χωροχρόνο έχουν κατά καιρούς βρεθεί στο επίκεντρο πλήθους βιβλίων, ταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Το πρώτο ίσως μυθιστόρημα που διαπραγματεύτηκε το συγκεκριμένο θέμα γράφτηκε περίπου πριν έναν αιώνα, από τον γνωστό συγγραφέα του Φανταστικού, τον H.G. Wells. Πρόκειται για το μυθιστόρημα «Η μηχανή του χρόνου», το οποίο κυκλοφόρησε μόλις το 1895 και αποτέλεσε τη σπίθα για το συγκεκριμένο θέμα.

Κατά πόσο, όμως, είναι εφικτό να καταφέρουμε να ταξιδέψουμε κάποια στιγμή μέσα στο χωροχρόνο; Η αλήθεια είναι ότι η σημερινή φυσική δεν μας δίνει πολλές ελπίδες και αυτό γιατί προκύπτουν αρκετά πρακτικά προβλήματα. Ιδιαίτερα, όσον αφορά στα ταξίδια στο παρελθόν, η οποιαδήποτε ανεπαίσθητη αλλαγή που θα μπορούσε να προκαλέσει κάποιος χρονοταξιδιώτης ενδέχεται να δημιουργήσει παράδοξα που θα έθεταν σε κίνδυνο το συμπαντικό μέλλον.

Υπήρξαν, όμως, και κάποιοι δημιουργοί του Φανταστικού οι οποίοι, προκειμένου να παρακάμψουν τον συγκεκριμένο σκόπελο, επέλεξαν να απαρνηθούν αυτή τη γραμμική κοσμόθεαση και να ενστερνιστούν τη θεωρία των πολλαπλών συμπάντων. Σύμφωνα με την εν λόγω θεωρία, κάθε φορά που συμβαίνει ένα καθοριστικό γεγονός, το σύμπαν διασπάται σε δύο ξεχωριστά σύμπαντα. Η συγκεκριμένη ιδέα χρησιμοποιήθηκε αρκετά επιτυχημένα στην ταινία του 1998, «Sliding Doors» («Απρόσμενος Έρωτας»), με πρωταγωνίστρια την Γκουίνεθ Πάλτροου. Στη συγκεκριμένη ταινία, βλέπουμε τις παράλληλες εκδοχές της ζωής μιας γυναίκας, η εξέλιξη της οποίας εξαρτάται ουσιαστικά από την απόφασή της να ανέβει ή όχι σε ένα τρένο. Πόσες φορές, άλλωστε, δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μεγάλα διλήμματα και καλούμαστε να πάρουμε μία μόνο απόφαση; Και πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί τι θα γινόταν άραγε αν είχαμε επιλέξει διαφορετικά;

Προς το παρόν, τα ταξίδια στο χρόνο φαίνεται να ανήκουν μόνο στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Άλλωστε, σύμφωνα με τον Στίβεν Χόκινγκ, αν κάτι τέτοιο ήταν πρακτικά δυνατόν, θα έπρεπε ήδη να κατακλυζόμαστε από διάφορους χρονοταξιδιώτες. Η απουσία τους, ωστόσο, φαίνεται να μαρτυρά και την αδυναμία εφαρμογής των ταξιδιών στο χωροχρόνο. Επειδή, όμως, η ελπίδα είναι κάτι που δεν σβήνει εύκολα, μπορούμε να εξακολουθήσουμε να ελπίζουμε ότι κάποια μέρα θα καταφέρουμε να ταξιδέψουμε στην αγαπημένη μας ιστορική περίοδο ή θα μπορέσουμε να διορθώσουμε κάποια λανθασμένη επιλογή που πήραμε στο παρελθόν. Όπως και να ‘χει, κανείς δεν μας εμποδίζει να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε την ιδέα αυτή, έστω και με τον τρόπο που εκφράζεται μέσα από την τέχνη του Φανταστικού.

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη στήλη F... for Fantasy του εβδομαδιαίου ένθετου του Ελεύθερου Τύπου, Φαινόμενα, στο τεύχος αρ. 29.

Leave A Comment