ΟΙ ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Γιατί οι σημερινοί βρικόλακες των μυθιστορημάτων και των ταινιών είναι τόσο διαφορετικοί από τους προγόνους τους; Γιατί ο “Δράκουλας” ή η “Καρμίλα” που γράφτηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, απέχουν τόσο πολύ από τον Έντουαρντ του “Λυκόφωτος” ή τον Μπιλ από το “True Blood”;

Ο τίτλος της “μητέρας” του νέου αυτού τύπου βρικολάκων θα μπορούσε να αποδοθεί στην Anne Rice, η οποία το 1976 με τη δημοσίευση της “Συνέντευξης μ’ ένα βρικόλακα” έμελλε ν’ αλλάξει σημαντικά το σύγχρονο βαμπιρικό σκηνικό. Οι βρικόλακες που περιέγραφε έπαψαν να είναι οι αντιήρωες που κινούνται στο παρασκήνιο των μυθιστορημάτων και προκαλούν κακό στους θνητούς. Αντίθετα, η Rice τους κατέστησε πρωταγωνιστές εμφανίζοντάς τους στο προσκήνιο. Για πρώτη φορά, οι αναγνώστες προσέγγισαν τα υπερφυσικά αυτά πλάσματα με μια πιο ρεαλιστική ματιά ξεφεύγοντας επικίνδυνα από τη σφαίρα της φαντασίας. Η πένα της συγγραφέως περιέγραφε τον φανταστικό κόσμο στον οποίο δρούσαν οι βρικόλακές της με τέτοια δύναμη, που συχνά ο αναγνώστης ένιωθε ανίκανος να ξεχωρίσει το πραγματικό από το φανταστικό και μοιραία ταυτιζόταν με τις ζωές τους.

Η ίδια η Anne Rice, πέρα από την εξαιρετική γραφή της, η οποία και παραμένει αξεπέραστη μέχρι και τις μέρες μας, αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Το 2005, έπειτα από μια μεγάλη αποχή από τον Καθολικισμό με τον οποίο γαλουχήθηκε κατά την παιδική της ηλικία και ύστερα από μια περιπέτεια που αντιμετώπισε με την υγεία της, ένιωσε έντονη την ανάγκη να επιστρέψει στην πρότερη πίστη της. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να την κατηγορήσουν, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση που έκανε ότι απαρνήθηκε το πρότερο έργο της όταν σταμάτησε να γράφει βαμπιρική λογοτεχνία, και έτσι αργότερα αφοσιώθηκε στη συγγραφή βιβλίων για τον Ιησού.

Όμως τον προηγούμενο Ιούλιο πληροφορηθήκαμε για την πρόθεσή της να εγκαταλείψει τον Καθολικισμό, δίχως να απεμπολήσει την πίστη της από τον Ιησού. Η κίνησή της αυτή δεν προκάλεσε έκπληξη στους χιλιάδες θαυμαστές της στο facebook, μιας και από καιρό είχαν καταλάβει ότι οι απόψεις της δεν συνάδουν με το πνεύμα της Καθολικής Εκκλησίας. Η Rice ανέκαθεν υπήρξε έντονη υποστηρίκτρια των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων αλλά και της δυνατότητας των γυναικών να έχουν τον έλεγχο του σώματός τους, υποστηρίζοντας το δικαίωμα στην άμβλωση και στον προγεννητικό έλεγχο. Πρόκειται δηλαδή για απόψεις εκ διαμέτρου αντίθετες με αυτές της Καθολικής Εκκλησίας, τις οποίες όμως ούτε για μια στιγμή δεν φάνηκε διατεθειμένη να απαρνηθεί. Θα είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον, λοιπόν, πέρα από το πλούσιο συγγραφικό της έργο, να μελετούσε κανείς τα πιστεύω της αλλά και το σθένος με το οποίο τα υπερασπίζεται, χωρίς να φοβάται να τα βάλει με “θεούς” αλλά και με “δαίμονες”.

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη στήλη F... for Fantasy του εβδομαδιαίου ένθετου του Ελεύθερου Τύπου, Φαινόμενα, στο τεύχος αρ. 20.

Leave A Comment