Ο ΖΗΛΕΥΤΟΣ MR NEIL GAIMAN

Ελάχιστοι συγγραφείς καταφέρνουν να κερδίσουν την αναγνωρισιμότητα που συνήθως απολαμβάνουν οι κινηματογραφικοί αστέρες. Σε αυτή τη σπάνια ομολογουμένως κατηγορία ανήκει ο Βρετανός Neil Gaiman, που εδώ και περίπου είκοσι χρόνια κατορθώνει να διατηρεί μια σταθερή βάση θαυμαστών, να βλέπει το έργο του να μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη και σε τηλεοπτικές παραγωγές και συγχρόνως να απασχολεί την κοινή γνώμη με κάθε νέα του συγγραφική απόπειρα.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τον Gaiman τόσο δημοφιλή; Ένα από τα μεγαλύτερα του επιτεύγματα του είναι σίγουρα ότι κατάφερε μέσα από τη σειρά φαντασίας «Sandman» να καθιερώσει τα εικονογραφημένα μυθιστορήματα σε ένα ευρύτερο κοινό. Είκοσι χρόνια μετά τη δημοσίευση του πρώτου τεύχους και μετρώντας 80 περίπου τεύχη, ο «Sandman» αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα εικονογραφημένα μυθιστορήματα μεγαλύτερων και νεαρότερων αναγνωστών με πωλήσεις που πολλοί συγγραφείς θα ήθελαν να έχουν.

Όμως αυτό δεν είναι το μόνο έργο για το οποίο είναι γνωστός. Έκτοτε έχει γράψει πάρα πολλά μυθιστορήματα, συμμετείχε στη δημιουργία τηλεοπτικών σειρών και ταινιών και έγραψε το δικό του επεισόδιο στο «Doctor Who». Η φαντασία του Gaiman φαίνεται ότι εμπνέει τους κινηματογραφικούς παραγωγούς, που θεωρούν ότι αποτελεί το κατάλληλο υλικό για την κάμερα. Έτσι το 2009 βγήκε στους κινηματογράφους η «Coraline» σε stop-motion animation από το σκηνοθέτη του «Χριστουγεννιάτικου Εφιάλτη» Henry Selick και το 2007 η ταινία φαντασίας «Stardust». Το 2005, σε συνεργασία με τον στενό συνεργάτη του Dave McKean, δημιούργησε την ιδιαίτερη ταινία φαντασίας «MirrorMask», που αποτελεί μια αρκετά καλή αποτύπωση του φανταστικού κόσμου που κρύβεται μέσα στα βιβλία του Gaiman.

Στα τελευταία του συγγραφικά πονήματα συγκαταλέγεται το «The Graveyard Book» («Το βιβλίο του νεκροταφείου», εκδ. Οξύ), το οποίο, όπως ανακοινώθηκε, αναμένεται επίσης να μεταφερθεί στον κινηματογράφο. Η ιστορία του Καν, του μικρού αγοριού που μεγαλώνει σε ένα νεκροταφείο και μαθαίνει τη ζωή από τους νεκρούς που ζουν εκεί, αποτελεί μια διασκευή του «Βιβλίου της ζούγκλας» του Rudyard Kipling. Η ιδέα όμως δεν αποτελεί πρόσφατη σύλληψη του συγγραφέα αλλά γεννήθηκε πολλά χρόνια πριν, μια μέρα που ο νεαρός Gaiman παρατηρούσε τον γιο του να παίζει χαρούμενος στον περίβολο ενός νεκροταφείου. Όντας όμως τότε μόλις 24 χρονών, ο Gaiman θεώρησε ότι δεν ήταν ακόμα ώριμος να πει μια τέτοια ιστορία και έτσι περίμενε να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Από τις εκδόσεις Οξύ κυκλοφορούν επίσης στα ελληνικά τα βιβλία: «Ο πόλεμος των Θεών», «Σπίτι στην ομίχλη», «Οι κυνηγοί των ονείρων» και «Οι γιοι της αράχνης».

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη στήλη F... for Fantasy του εβδομαδιαίου ένθετου του Ελεύθερου Τύπου, Φαινόμενα, στο τεύχος αρ. 85.

Leave A Comment