London Literary Map

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Ο θρησκευτικός και ο ιστορικός τουρισμός είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες μορφές τουρισμού, λίγο ή πολύ γνωστές σε όλους μας. Μια άλλη μορφή τουρισμού, σχετικά πιο πρόσφατη, που γνωρίζει τις τελευταίες δεκαετίες ραγδαία ανάπτυξη είναι ο λογοτεχνικός τουρισμός. Με τον όρο «λογοτεχνικός τουρισμός» αναφερόμαστε στα ταξίδια αναγνωστών σε μέρη που έχουν συνδεθεί και συσχετιστεί με αγαπημένα λογοτεχνικά έργα. Οι αναγνώστες ακολουθούν τα χνάρια των αγαπημένων ηρώων τους και αισθάνονται, έστω και για λίγο, ότι πρωταγωνιστούν και οι ίδιοι στις σελίδες αγαπημένων λογοτεχνικών κόσμων.

Ο λογοτεχνικός τουρισμός αποτελεί ένα ιδιόμορφο είδος πολιτιστικού τουρισμού που εμφανίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με την κυκλοφορία των πρώτων μυθιστορημάτων ευρείας κυκλοφορίας. Αρχικά οι αναγνώστες επισκέπτονταν ως επί το πλείστον τους τόπους όπου διαδραματίζονταν οι αγαπημένες τους ιστορίες. Με το πέρασμα των χρόνων, αντικείμενο προσέλευσης έγιναν επίσης τα μέρη όπου γεννήθηκαν και έζησαν οι συγγραφείς καθώς και οι τελευταίες κατοικίες τους, αλλά και περιοχές που ταυτίστηκαν με μέρη που γέννησε η φαντασία των συγγραφέων. Με αυτό τον τρόπο, πολλοί τόποι είναι σήμερα άρρηκτα συνδεδεμένοι με συγκεκριμένους συγγραφείς και το έργο τους, όπως το Στράτφορντ-Απόν-Έιβον με τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ και το Γουίτμπι με τον Μπραμ Στόκερ.

Η Αγγλία αποτελεί προσφιλή προορισμό για τους λογοτεχνικούς ταξιδιώτες, ως η χώρα που παρήγαγε μερικά από τα πιο σημαντικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνικής παράδοσης. Η ευρεία γκάμα λογοτεχνικών έργων, η ιδιόμορφη γεωμορφολογία της χώρας, καθώς και η τάση των κατοίκων της να αξιοποιούν στο έπακρο οποιαδήποτε πηγή τουρισμού, καθιστούν σήμερα την Αγγλία τον κατ’ εξοχήν προορισμό λογοτεχνικού τουρισμού. Ας δούμε όμως παρακάτω κάποιες από τις μορφές που έχει πάρει αυτό το ιδιόμορφο πολιτιστικό «προσκύνημα».


ΤΟ ΒΙΚΤΩΡΙΑΝΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΝΤΙΚΕΝΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΕΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ

Το Λονδίνο του 19ου αιώνα, ή αλλιώς της Βικτωριανής Εποχής, όπως συχνά ονομάζεται η συγκεκριμένη περίοδος από το όνομα της Βασίλισσας Βικτωρίας που υπήρξε μονάρχης της Βρετανίας κατά το μεγαλύτερο μέρος του αιώνα, υπήρξε τόπος μεγάλων αντιθέσεων και ανακατατάξεων. Η έκρηξη της Βιομηχανικής Επανάστασης, η εδαφική επέκταση της Αυτοκρατορίας, η πολυετής περίοδο ειρήνης, γνωστή ως Pax Britannica, άλλαξαν ριζικά τις οικονομικές και κοινωνικές ισορροπίες. Η Βρετανία, και συγκεκριμένα το Λονδίνο, γνώρισε μια άνευ προηγουμένου πληθυσμιακή ανάπτυξη. Συγκεκριμένα, ο πληθυσμός μόνο του Λονδίνου αυξήθηκε δραματικά από ένα εκατομμύριο το 1800 σε έξι εκατομμύρια μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Η ραγδαία αύξηση μεταμόρφωσε το Λονδίνο σε μια αχανή μητρόπολη που χαρακτηριζόταν από έντονες αντιθέσεις. Από τη μια παρατηρήθηκε μια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη, οικοδομική, τεχνολογική και ιατρική, και από την άλλη το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζούσε στα όρια της εξαθλίωσης ενώ την πόλη μάστιζαν οι ασθένειες και η εγκληματικότητα.

Victorian London

Άποψη από το Λονδίνο της Βικτωριανής εποχής.

Αυτό το νέο τρομακτικό Λονδίνο των τόσων ωστόσο υποσχέσεων αιχμαλώτισε όπως ήταν φυσικό τη φαντασία πολλών συγγραφέων, οι οποίοι ταύτισαν το όνομά τους με το συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Δύο είναι εκείνοι όμως που κατάφεραν να συνδέσουν με απαράμιλλο τρόπο το όνομά τους με το Βικτωριανό Λονδίνο, προσελκύοντας κάθε χρόνο πλήθος τουριστών στην πόλη: ο Κάρολος Ντίκενς και ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ.


Το ντικενσιανό Λονδίνο

Charles DickensΟ Κάρολος Ντίκενς (1812-1870) έχει συνδέσει το όνομά του με το Λονδίνο σε τέτοιο βαθμό που σήμερα είναι σχεδόν αδύνατο να αναφερθούμε σε εκείνον χωρίς να φέρουμε στο μυαλό μας την πόλη στην οποία βασίστηκε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του και την οποία αποτύπωσε μοναδικά. Το «ντικενσιανό» Λονδίνο ήταν ένας αχανής και ζοφερός λαβύρινθος ανθρώπων και καταστάσεων, στον οποίο κυριαρχούσε η παράνοια, η φτώχεια και η εγκληματικότητα. Η τεράστια αναγνωρισιμότητα του Ντίκενς, 200 περίπου χρόνια από τη γέννησή του, οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στις άπειρες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές μεταφορές των έργων του. Τα έργα του ξεχωρίζουν για την αφηγηματική δεινότητα και τις αναπαραστατικές ικανότητες του δημιουργού τους καθώς και για τα κοινωνικά θέματα που θίγουν, όπως την παιδική εργασιακή εκμετάλλευση και τη λαβυρινθώδη και απάνθρωπη γραφειοκρατία.

Και μόνο περπατώντας στους δρόμους του σημερινού Λονδίνου θα συναντήσουμε πολλούς από τους δρόμους που έχουμε γνωρίσει μέσα από τα έργα του, είτε το επιδιώκουμε είτε όχι. Και είναι αυτές οι τυχαίες συναντήσεις που κάνουν το πέπλο ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν να σηκώνεται από τα μάτια μας, δίνοντάς μας την αίσθηση ότι μεταφερόμαστε μέσα στο χώρο και το χρόνο. Ο ίδιος ο Ντίκενς συνήθιζε να περιπλανιέται μόνος του τα βράδια στους σκοτεινούς δρόμους του Λονδίνου παρατηρώντας τους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω του και αντλώντας ιδέες για τα λογοτεχνικά του κείμενα.

 

“Ομίχλη παντού. Ομίχλη στο πάνω μέρος τού ποταμού, που κυλάει ανάμεσα σε πράσινες νησίδες και λιβάδια· ομίχλη στο κάτω μέρος τού ποταμού, που ξεχύνεται μολυσμένος ανάμεσα στα πλοία και στους παράκτιους ρύπους μιας μεγάλης (και βρόμικης) πόλης. Ομίχλη στα βαλτοτόπια τού Έσεξ, ομίχλη στους λόφους του Κεντ. Ομίχλη που χώνεται στις φουφούδες των καρβουνιάρικων· ομίχλη που απλώνεται στα κατάρτια και ταλαντεύεται στα άρμενα των μεγάλων πλοίων· ομίχλη που γέρνει στις κουπαστές πάνω στις μαούνες και στις μικρές βάρκες. Ομίχλη στα μάτια και στους λαιμούς των παραγερασμένων συνταξιούχων του Ναυτικού Νοσοκομείου τού Γκρίνουιτς, που ανασαίνουν ασθμαίνοντας καθισμένοι δίπλα στα τζάκια των δωματίων τους· ομίχλη στο σωλήνα και στη γούβα τής απογευματινής πίπας τού οργισμένου καπετάνιου που είναι χωμένος στην κλειστή καμπίνα του· ομίχλη που τσιμπάει μοχθηρά τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τού μικρού μούτσου που τουρτουρίζει στο κατάστρωμα. Όσοι τυχαίνει να περνάνε τις γέφυρες, κρυφοκοιτάζουν από τα παραπέτα τον ομιχλώδη ουρανό από κάτω, με την καταχνιά ολόγυρά τους, σα να βρίσκονται μέσα σε αερόστατο, μετέωροι στα πυκνά σύννεφα».

— απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του Ζοφερού Οίκου σε μετάφραση Κλαίρης Παπαμιχαήλ (εκδ. Gutenberg 2008), του πιο αντιπροσωπευτικού ίσως κειμένου όπου παρατηρούμε το ντικενσιανό λονδρέζικο σύμπαν να ξεδιπλώνεται σε όλο το μεγαλείο του.

 

Ο πιο οργανωμένος ωστόσο λογοτεχνικός ταξιδιώτης δεν θα αρκεστεί μόνο στην «τυχαία» αναζήτηση σημείων και οδών που άφθονα αναφέρονται στα κείμενα του Ντίκενς. Για τον ταξιδιώτη-προσκυνητή υπάρχει ένας πολύ ειδικός χώρος που μπορεί να τον φέρει πιο κοντά στον Κάρολο Ντίκενς: το σπίτι-μουσείο στο Λονδίνο όπου έμεινε ο συγγραφέας από το Μάρτιο του 1837 έως το Δεκέμβριο του 1839. Πρόκειται για ένα οίκημα γεωργιανού ρυθμού που βρίσκεται στη συνοικία Μπλούμσμπερι, στην καρδιά δηλαδή του σημερινού τουριστικού Λονδίνου. Στο σπίτι αυτό γεννήθηκαν δύο από τις κόρες του και εδώ έγραψε δύο από τα πιο δημοφιλή του μυθιστορήματα, τον Όλιβερ Τουίστ και τον Νίκολας Νίκλεμπι. Αναγκάστηκε ωστόσο να μετακομίσει από το σπίτι, το οποίο παρέμεινε ωστόσο στην κατοχή του, αφού ήταν πολύ μικρό για να στεγάσει την οικογένειά του που μεγάλωνε ραγδαία σε αριθμό. Το σπίτι αγοράστηκε το 1923 από την Εταιρεία Φίλων του Ντίκενς (Dickens Fellowship) και άνοιξε ως μουσείο για το κοινό το 1925.


221B Baker Street

ArthurConanDoyleΟ αριθμός 221Β της Baker Street είναι μία από τις διασημότερες διευθύνσεις στο Λονδίνο και τουριστικός πόλος έλξης καθώς αποτελεί την κατοικία του διάσημου λογοτεχνικού ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς. Η διεύθυνση όμως χαρακτηρίζεται από ένα παράδοξο. Ανήκει μόνο στη φαντασία του συγγραφέα Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (1859-1930). Ένεκα τιμής η βρετανική κυβέρνηση τοποθέτησε μια πλακέτα με τη θρυλική διεύθυνση έξω από το Μουσείο Σέρλοκ Χολμς που στεγάζεται σήμερα στο τετράγωνο υπ’ αριθμόν 237-241 επί της ίδιας οδού, παραχωρώντας στο μουσείο τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη διεύθυνση στην επίσημη αλληλογραφία του. Στο μουσείο θα βρείτε μια αναπαράσταση του θρυλικού γραφείου του Σέρλοκ Χολμς, όπως αυτό περιγράφεται στα βιβλία από τον Δρ. Γουάτσον, καθώς και το δωμάτιο του δόκτορα με τα υπάρχοντα και τις χειρόγραφες σημειώσεις του.

Sherlock Holmes Statue outside Baker Street Tube Station

Άγαλμα του Sherlock Holmes στη Baker Street του Λονδίνου.

Ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ τοποθέτησε τις ιστορίες του στο αληθινό Λονδίνο της εποχής του, κάνοντας αναφορές σε σημεία και μέρη που ο ταξιδιώτης μπορεί ακόμα και σήμερα να επισκεπτεί. Αξίζει να περάσετε μια βόλτα από το ξενοδοχείο «The Langham Hotel» στο Oxford Circus, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης. Στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο δείπνησαν μαζί ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και ο Όσκαρ Ουάιλντ, μια συνάντηση που φέρεται να γέννησε Το σημάδι των τεσσάρων και Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι. Το ξενοδοχείο όμως χρησιμοποιήθηκε και ως λογοτεχνικός τόπος στις μετέπειτα ιστορίες του Ντόιλ. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς τη λεωφόρο The Strand όπου βρίσκεται το «The Lyceum Theatre», που εμφανίζεται επίσης Στο σημάδι των τεσσάρων. Στη συνέχεια βαδίστε προς την πλατεία Covent Garden, όπου βρίσκεται το επιβλητικό κτίριο της Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου, ένα από τα αγαπημένα μέρη του Σέρλοκ Χολμς. Για φαγητό ενδείκνυται μια επίσκεψη στο αγαπημένο εστιατόριο του ντετέκτιβ, το «Simpson’s-in-the Strand», για να πάρετε μια γεύση από παραδοσιακό αγγλικό φαγητό.

Ο δικτυακός τόπος londonist.com φιλοξενεί έναν πολύ χρήσιμο χάρτη με όλα τα σημεία που εμφανίζονται στις ιστορίες του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ.

Οι θαυμαστές του σύγχρονου Sherlock, της σειράς του BBC με πρωταγωνιστή στο ρόλο του θρυλικού ντετέκτιβ τον Μπένεκτικ Κάμπερμπατς, μπορούν να μείνουν εξίσου ικανοποιημένοι καθώς πολλές από τις σκηνές της σειράς γυρίστηκαν σε αληθινές τοποθεσίες και κτίρια εντός του Λονδίνου. Η εξερεύνηση μπορεί κάλλιστα να αρχίσει από το «Speedy’s Café» στην πλατεία Euston, που εμφανίζεται στη σειρά δίπλα από την πόρτα με τον διάσημο αριθμό 221Β. Ένα άλλο κτίριο όμως που σίγουρα θα θυμούνται οι περισσότεροι θαυμαστές της σειράς, αφού πιθανότατα στοίχειωσε τη σκέψη τους για τουλάχιστον δύο χρόνια, είναι το νοσοκομείο «St Bartholomew’s», όπου εξελίχθηκαν τα δραματικά γεγονότα του τελευταίου επεισοδίου του δεύτερου κύκλου. Για μια αναλυτικότερη παρουσίαση των τοποθεσιών που εμφανίζονται στη σειρά, η ιστοσελίδα Sherlockology ετοίμασε μια ενδιαφέρουσα λίστα με διάφορα μέρη και κτίρια που μπορείτε να αναζητήσετε.


ΤΟ ΑΠΟΚΟΣΜΟ ΓΟΥΙΤΜΠΙ ΤΟΥ ΜΠΡΑΜ ΣΤΟΚΕΡ

Bram StokerΛίγο πιο μακριά από το Λονδίνο, μεταφερόμαστε προς τον αγγλικό Βορρά. Συγκεκριμένα, στην κομητεία του Βόρειου Γιορκσάιρ όπου βρίσκουμε το Γουίτμπι, ένα μικρό ψαροχώρι που μοιάζει σκαρφαλωμένο στα βράχια. Πρόκειται για μια μικρή γραφική κωμόπολη 13.000 κατοίκων που έγινε ιδιαίτερα γνωστή από το πασίγνωστο βιβλίο Δράκουλας του Ιρλανδού Μπραμ Στόκερ (1847-1912).

Το Γουίτμπι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον συγγραφέα κατά την περίοδο της ολιγοήμερης παραμονής του στην περιοχή το 1890. Στο ίδιο μέρος φέρεται να ανακάλυψε και το όνομα που θα έδινε στον εμβληματικό βρικόλακα, αφού εκεί σύμφωνα με τις σημειώσεις του ίδιου ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με το βιβλίο An Account of the Principalities of Wallachia and Moldavia (1820), όπου γινόταν αναφορά στον Πρίγκιπα Βλαντ Τσέπες.

Το Γουίτμπι αποτελεί σήμερα δημοφιλή προορισμό για χιλιάδες τουρίστες, οι οποίοι επιθυμούν να επισκεπτούν και να εξερευνήσουν το μέρος όπου γεννήθηκε ένας από τους πιο εμβληματικούς λογοτεχνικούς χαρακτήρες.

St Mary Church from Whitby Harbour

Η εκκλησία της Αγίας Μαίρης που δεσπόζει στο λόφο του Γουίτμπι.

Οι περισσότεροι ταξιδιώτες επισκέπτονται το Αββαείο του Γουίτμπι και το μικρό νεκροταφείο της Αγίας Μαίρης που δεσπόζει στην άκρη του γκρεμού και απειλείται σήμερα με κατάρρευση λόγω της εκτεταμένης διάβρωσης του εδάφους από το νερό. Για να ανέβει κανείς στο Αββαείο πρέπει να σκαρφαλώσει 199 σκαλοπάτια, άνοδος που δεν πτοεί ωστόσο τις ορδές των τουριστών.

Οι ντόπιοι δεν θα άφηναν βέβαια μια τέτοια μοναδική ευκαιρία ανεκμετάλλευτη και έτσι το Γουίτμπι προσφέρει μια μεγάλη γκάμα τουριστικών επιλογών που εξειδικεύεται στις ανάγκες και τις προτιμήσεις όσων επισκέπτονται την περιοχή. Εκτός από την επίσκεψη στο Αββαείο, οι ταξιδιώτες μπορούν να πάρουν μέρος στο ειδικά διαμορφωμένο διαδραστικό τουρ «Dracula Experience», που υπόσχεται όπως μαρτυρά και το όνομά του εισάγει τους επισκέπτες στον σκοτεινό κόσμο του Δράκουλα. Το Γουίτμπι φιλοξενεί επίσης σε ετήσια βάση δύο σημαντικές διοργανώσεις, το «Bram Stoker International Film Festival» και το «Whitby Goth Weekend». Το τελευταίο αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ της γκοθ κουλτούρας και συγκεντρώνει κάθε χρόνο εκατοντάδες επισκέπτες. Πανέμορφα ρούχα -εμπνευσμένα κυρίως από τη Βικτωριανή εποχή-, εκκεντρικά χτενίσματα και αξεσουάρ και πλήθος εκδηλώσεων υπόσχονται ένα μοναδικό Σαββατοκύριακο με φόντο το γραφικό Γουίτμπι.

Κάθε χρόνο πλήθος "γκοθάδων" εισρέουν στο Whitby για το καθιερωμένο Goth Weekend.

Κάθε χρόνο πλήθος “γκοθάδων” εισρέουν στο Whitby για το καθιερωμένο Goth Weekend.


ΤΑ ΒΑΛΤΟΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΓΙΟΡΚΣΑΪΡ ΤΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ ΜΠΡΟΝΤΕ

The Bronte sistersΑπό το Βόρειο Γιορκσάιρ ο δρόμος μας φέρνει προς τα δυτικά στα μέρη όπου έζησαν οι αδερφές Μπροντέ [Αν (1820-1849), Έμιλι (1818-1848) και Σαρλότ (1816-1855)]. Προορισμός μας συγκεκριμένα το Χάουορθ του Δυτικού Γιορκσάιρ, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα ανέγγιχτο από το πέρασμα του χρόνου το «Χάουορθ Πάρσονατζ», το σπίτι όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της η οικογένεια Μπροντέ. Στους χώρους του οικήματος στεγάζεται σήμερα ένα μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και το έργο των τριών αδερφών. Ωστόσο, το σπίτι-καταφύγιο των Μπροντέ στιγμάτισε τη ζωή τους με έναν καθόλα μακάβριο τρόπο: οι ανθυγιεινές συνθήκες εντός του σπιτιού και η μόλυνση του πόσιμου νερού από τις απορροές του νεκροταφείου της κοντινής εκκλησίας φαίνεται να προκάλεσαν την ασθενική υγεία των παιδιών της οικογένειας, οδηγώντας τα στον πρόωρο θάνατό τους.

Η ζωή των τριών αδερφών έχει πάρει σήμερα μυθιστορηματικές διαστάσεις. Τρεις γυναίκες-συγγραφείς που τις συνέδεαν στενοί δεσμοί αίματος, με διεθνώς αναγνωρισμένα έργα που άσκησαν μεγάλη επιρροή στον λογοτεχνικό κανόνα, και οι οποίες πέθαναν σε νεαρή ηλικία, η μία μετά την άλλη. Μια ζωή που κάλλιστα θα μπορούσε να χωρέσει στις σελίδες κάποιου βιβλίου τους… Πέρα όμως από την προσωπική τους ιστορία, ένα ακόμη σημείο στο οποίο επικεντρώνεται το ενδιαφέρον των θαυμαστών τους είναι η εμφανής αλληλεπίδραση των έργων τους με το τοπίο που τις περιέβαλε.

Wuthering Heights Book CoverΗ τραχύτητα του φυσικού τοπίου, η χέρσα γη και οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης στους βαλτότοπους του Γιορκσάιρ αποτυπώθηκαν με τον πιο τραγικό τρόπο στα Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλι Μπροντέ. Κι αν η ίδια η περιγραφή μας παρουσιάζει έναν απρόσιτο και αρρωστημένο τόπο, παρόλα αυτά το Γιορκσάιρ αποτελεί σήμερα αγαπημένο προορισμό των λογοτεχνικών-ταξιδευτών. Ανάμεσα στα μέρη που μπορεί κανείς να επισκεφτεί είναι οι καταρράκτες Μπροντέ, που πήραν το όνομά τους από τις τρεις συγγραφείς, αλλά και το Πόντεν Κερκ, μια περιοχή κοντά στο Χάουορθ που έχει παραδοσιακά συνδεθεί με το «Θράσκρος Γκρέιντζ», την οικία που πρωταγωνιστεί στα Ανεμοδαρμένα Ύψη. Στην εκκλησία του Χάουορθ θα βρείτε τον οικογενειακό τάφο των Μπροντέ όπου βρίσκονται οι τάφοι όλων των μελών της οικογένειας πλην της Αν.

Για μια λεπτομερέστερη παρουσίαση όλων των τοποθεσιών που αναφέρονται στα Ανεμοδαρμένα Ύψη, αξίζει να συμβουλευτείτε τον παρακάτω χάρτη που δημιουργήθηκε από την πλήρως ενημερωμένη ιστοσελίδα wuthering-heights.co.uk.


ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ

Oxford Literature Map

Λογοτεχνικός χάρτης της Οξφόρδης.

Η πανεπιστημιούπολη της Οξφόρδης προσφέρεται για ατελείωτες λογοτεχνο-τουριστικές εξορμήσεις. Με ιστορία αιώνων η λίστα με τα ονόματα που έχουν περάσει από τα έδρανα και τους κοιτώνες των κολεγίων της είναι πραγματικά ατελείωτη. Ανάμεσα σε αυτά τα μεγαθήρια των γραμμάτων και των επιστημών, δεσπόζουν ονόματα σημαντικών λογοτεχνών, όπως αυτά των Πέρσυ Μπυς Σέλεϋ (1792-1822), Λιούις Κάρολ (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Τσαρλς Ντόγκσον) (1832-1898), Τζ Ρ.Ρ. Τόλκιν (1892-1973), Καρλ Σ. Λιούις (1898-1963), Άλντους Χάξλεϋ (1894-1922), Τζέιμς Χένρι (1843-1916) και Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900), αλλά και νεώτερων συγγραφέων όπως των Γκράχαμ Γκριν (1904-1991), Άιρις Μέρντοχ (1919-1999) και Φίλιπ Πούλμαν (1946-).

Τα περισσότερα κολέγια είναι ανοιχτά για το κοινό σε ορισμένες ώρες και ημέρες. Ορισμένα μάλιστα παρέχουν οργανωμένες ξεναγήσεις όπου παρέχονται περαιτέρω πληροφορίες για την ιστορία των ιδρυμάτων και των προσώπων που πέρασαν από αυτά. Για περισσότερες πληροφορίες αναζητήστε τις επιμέρους ιστοσελίδες τους ιδρυμάτων που σας ενδιαφέρουν. Ωστόσο, ο καλύτερος ίσως τρόπος για να ανακαλύψετε τον λογοτεχνικό κόσμο της Οξφόρδης είναι να χαθείτε μέσα στους δρόμους, τα σοκάκια και τις κολεγιακές αυλές της. Για τον λιγότερο τολμηρό περιπατητή προσφέρονται και πολλά οργανωμένα τουρ, που υπόσχονται να σας εισάγουν στα λογοτεχνικά μυστικά της Οξφόρδης.

Author J R R Tolkien

Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν

Author C S Lewis

Κ.Σ. Λιούις

Οι διάσημοι καθηγητές και εγκάρδιοι φίλοι Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν και Κλάιβ Στέιπλς Λιούις (πιο συχνά αναφέρεται ως Κ.Σ. Λιούις) σφράγισαν με την πένα τους την επική φαντασία του 20ού αιώνα. Τα έργα τους είναι αποτέλεσμα έρευνας, αναπτυγμένης φαντασίας αλλά και ατελείωτων συζητήσεων σε γραφικές παμπ της γύρω περιοχής. Η ιστορία των δύο ανδρών άλλωστε αποτελεί ένα ακόμα σημαντικό κομμάτι του λογοτεχνικού τους μύθου.

Ο καθηγητής Τόλκιν πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του στην Οξφόρδη, όπου φοίτησε, εργάστηκε, έκανε φίλους και οικογένεια, και δημιούργησε τα αριστουργήματα που μαγνήτισαν τη φαντασία μας. Αρχικά ξεκίνησε τις σπουδές του στο κολέγιο του Έξιτερ. Με το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου συμμετείχε στη λεξικογραφική ομάδα της Οξφόρδης, που ήταν υπεύθυνη για το διάσημο αγγλικό λεξικό του ιδρύματος. Αργότερα ανέλαβε μια θέση καθηγητή στο κολέγιο Πέμπροουκ, και τέλος ολοκλήρωσε την καριέρα του ως καθηγητής στο κολέγιο Μίρτον. Δημοφιλή προορισμό αποτελεί εξίσου ο τάφος του καθηγητή στο κοιμητήριο Γούλβερκοουτ.

Οι θαυμαστές του Κ. Σ. Λιούις έχουν κι εκείνοι την ευκαιρία να επισκεπτούν διάφορα μέρη που αφορούν τον συγγραφέα του κόσμου της Νάρνια. Στην Οξφόρδη, είναι εφικτό να επισκεπτεί κανείς μεταξύ άλλων το σπίτι όπου έζησε ο Λιούις, γνωστό ως «The Kilns», την εκκλησία της Αγίας Τριάδας (Holy Trinity Church) όπου βρίσκεται ο τάφος του, καθώς και το κολέγιο Μάγκνταλεν όπου εργαζόταν.


ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΝΤΕΒΟΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΟΧΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ

Agatha ChristieΑπό την κεντρική Αγγλία και τους βαλτότοπους του Βόρειου Γιόρκσαϊρ, ο δρόμος μας φέρνει νότια στο Ντέβον και στην αγγλική Ριβιέρα. Συγκεκριμένα, προορισμός μας είναι το παραλιακό Τόρκε, εκεί όπου γεννήθηκε η Άγκαθα Κρίστι (1890-1976), η πιο δημοφιλής συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων του προηγούμενου αιώνα. Στο Τόρκε του Ντέβον υπάρχουν πολλά σημεία, τουλάχιστον 10, που είναι συνδεδεμένα με τη συγγραφέα. Ακολουθώντας το μονοπάτι «Agatha Christie Mile» κατά μήκος του λιμανιού του Τόρκε, αρκεί για να έρθει κανείς σε επαφή με τον τόπο που διαμόρφωσε την προσωπικότητα της Κρίστι. Επίσης, στο Μουσείο του Τόρκε, φιλοξενείται μια μόνιμη έκθεση αφιερωμένη στη συγγραφέα, ενώ αξίζει και ένα πέρασμα από το «Grand Hotel», το ξενοδοχείο όπου πέρασε το μήνα του μέλιτος με τον σύζυγό της.

Οι εκπλήξεις που επιφυλάσσει το Ντέβον δεν τελειώνουν όμως εδώ. Ο δρόμος κάλλιστα μπορεί να οδηγήσει τον λογοτεχνικό ταξιδιώτη προς την έπαυλη στο Greenway Road, την εξοχική κατοικία του ζεύγους Κρίστι.

Greenway Road Mansion - View to the sea

Θέα από την έπαυλη της Άγκαθα Κρίστι στο Ντέβον.

Εκεί δεσπόζει επιβλητική η κατοικία του ζευγαριού, έτσι όπως πρέπει να ήταν τη δεκαετία του 1950, τότε που η οικογένεια και οι φίλοι τους περνούσαν τις καλοκαιρινές διακοπές και τα Χριστούγεννα παίζοντας κροκέ και γκολφ, ηρεμώντας με θέα τη θάλασσα και ακούγοντας τη συγγραφέα να τους αφηγείται μοναδικά τις ιστορίες μυστηρίου της. Για τους λάτρεις του ντετέκτιβ Πουαρώ, αξίζει επίσης ένα πέρασμα από το «Boathouse», το μέρος όπου γυρίστηκαν σκηνές για το επεισόδιο «Dead Man’s Folly» (2013) του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου ITV.


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ποια ανάγκη καλύπτει άραγε σε εμάς τους αναγνώστες ο λογοτεχνικός τουρισμός; Πρόκειται για μουσειακή ή για βιωματική εμπειρία; Και πώς την αντιλαμβάνεται ή την εξωτερικεύει ο καθένας μας; Αυτές είναι λίγες από τις εύλογες απορίες που γεννιούνται στη σκέψη αυτής της ιδιότυπης μορφής αναζήτησης. Παρότι οι words-to-countαπαντήσεις θα είχαν εξαιρετικό ενδιαφέρον, δεν αξίζει να σταθούμε πάρα πολύ σε αυτές. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι που οδηγούν κάποιον σε αυτού του είδους την εξερεύνηση, εκείνο που μετράει πάνω απ’ όλα είναι το ίδιο το ταξίδι που μένει να μας θυμίζει τη μοναδική ιδιότητα των βιβλίων να μας ταξιδεύουν σε άλλα μέρη και κόσμους. Τι κι αν ορισμένες φορές το ταξίδι παύει να είναι μόνο νοητικό; Τόσο το καλύτερο!

Leave A Comment