ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑΙΝΙΕΣ

Ο κινηματογράφος δημιουργήθηκε ως επί το πλείστον για την ψυχαγωγία των θεατών. Υπάρχουν όμως και κάποιες ταινίες που μας προσφέρουν πολύ περισσότερα από λίγες ευχάριστες ώρες στο σινεμά. Ανάμεσα σε αυτές είναι και κάποιες που ως κύριο στόχο έχουν να μας προβληματίσουν και να δούμε με διαφορετικό μάτι τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Η πιο αντιπροσωπευτική ίσως ταινία αυτού του είδους δεν είναι άλλη από «The Matrix» (1999). Η ταινία απέδειξε ότι ακόμα και ένα φιλμ με έντονες σκηνές δράσης και ειδικά εφέ μπορεί να μας επηρεάσει και να διαμορφώσει τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Μέσα από μια σειρά φιλοσοφικών ερωτημάτων σχετικά με την πραγματικότητα και τη δύναμη της επιλογής, η ταινία διαμόρφωσε τον τρόπο σκέψης μιας ολόκληρης γενιάς θεατών.

Παρόμοια ερωτήματα σχετικά με την πραγματικότητα, σε ένα άλλο βέβαια πλαίσιο, έθεσε και το «The Truman Show» (1998). Το φιλμ βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες την εποχή που έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα τηλεοπτικά ριάλιτι, με αποτέλεσμα να επηρεάσει σημαντικά την ψυχοσύνθεση των θεατών που άρχισαν να βλέπουν πιο «καχύποπτα» τον κόσμο γύρω τους.

Σε διαφορετικό φόντο και με έντονα στοιχεία τρόμου κινήθηκε μια άλλη παραγωγή, η οποία έθεσε μεταφυσικά ως επί το πλείστον ερωτήματα γύρω από τα όρια της ζωής και του θανάτου. Ο λόγος για την «Έκτη αίσθηση» (1999), η οποία ακροβατεί με εξαιρετική ευελιξία ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών, αποτρέποντας το θεατή από το να αντιληφθεί πλήρως που τελειώνει ο ένας κόσμος και που αρχίζει ο άλλος.

Η ταινία-σταθμός όμως που άλλαξε μια για πάντα τον κόσμο της επιστημονικής φαντασίας και έθεσε τις βάσεις για πολλές μεταγενέστερες παραγωγές είναι το «2001: Η οδύσσεια του διαστήματος» (1968) του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Πρόκειται για μια κινηματογραφική πανδαίσια την οποία επιμελήθηκαν από κοινού ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ και ο Άρθουρ Κλαρκ και στην οποία παρακολουθούμε την πορεία της ανθρωπότητας από τα πρώτα της βήματα μέχρι τη διαστημική εποχή. Η ταινία διαθέτει μια πληθώρα συμβολισμών που αρκετοί θεατές πασχίζουν ακόμα και σήμερα να αποκρυπτογραφήσουν.

Φτάνοντας στο τέλος αυτού του μικρού αφιερώματος για τις ταινίες που μας προβλημάτισαν και μας έκαναν να δούμε τον κόσμο από μια άλλη σκοπιά, δεν γίνεται να μην αναφερθούμε και στην ταινία «Blade Runner» (1982), που βασίστηκε σε νουβέλα του Philip K. Dick και θέτει ίσως το πιο σημαντικό από όλα τα ερωτήματα: Τι σημαίνει να είναι κανείς «άνθρωπος». Παρακολουθώντας τη ζωή σε μια δυστοπική μεγαλούπολη του μέλλοντος όπου άνθρωποι συνυπάρχουν με ρομπότ, με δυσκολία μπορεί κανείς να αντιληφθεί τη διαφορά ανάμεσά τους, γεγονός που μοιραία γεννά μυριάδες σκέψεις στο μυαλό των θεατών.

Αυτές είναι κάποιες από τις ταινίες που μας εισήγαγαν σε ένα διαφορετικό κόσμο και που όσες φορές κι αν τις δούμε, τα ερωτήματα και οι συμβολισμοί που περιέχουν θα είναι πάντα επίκαιρα, καλώντας μας να τα εξερευνήσουμε.

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη στήλη F... for Fantasy του εβδομαδιαίου ένθετου του Ελεύθερου Τύπου, Φαινόμενα, στο τεύχος αρ. 90.

Leave A Comment