ΦΟΒΟΥ ΤΗΝ CARRIE

Αμερικανοί έφηβοι, λυκειακές τάξεις, χορός αποφοίτησης, σχολική και ενδοοικογενειακή βία και αίμα, μπόλικο αίμα. Αν θέλαμε να συνοψίσουμε με λίγα λόγια την πλοκή της «Κάρι» αυτές οι λέξεις θα ήταν αρκετές για να περιγράψουμε τη νέα κινηματογραφική μεταφορά του δημοφιλούς βιβλίου του Στίβεν Κινγκ.

Η «Κάρι» («Carrie») είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ που δημοσιεύτηκε το 1974. Η ιστορία θέλει τον Κινγκ να ετοιμάζεται να πετάξει το αρχικό κείμενο στα σκουπίδια, όταν η γυναίκα του Τάμπιθα Κινγκ σπεύδει προς τη διάσωσή του, πείθοντάς τον να συνεχίζει να το επεξεργάζεται. Δύο χρόνια μετά τη δημοσίευσή του, μεταφέρεται στον κινηματογράφο από τον Μπράιαν Ντε Πάλμα στην ταινία τρόμου «Κάρι, Έκρηξη Οργής» με πρωταγωνίστρια τη Σίσι Σπέισεκ. Η ταινία αποτελεί την πρώτη απόπειρα μεταφοράς βιβλίου του Κινγκ στη μεγάλη οθόνη, η οποία μάλιστα στέφθηκε με εξαιρετική επιτυχία.

Έκτοτε, ακολούθησε ένα σίκουελ το 1999 με τον τίτλο «Η Μανία: Κάρι 2», το οποίο ωστόσο δεν είχε την έγκριση του συγγραφέα, ο οποίος δήλωσε την έντονη απέχθειά του. Το 2002 δημιουργήθηκε μια τηλεταινία σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Κάρσον που θεωρήθηκε ριμέικ της ταινίας του Ντε Πάλμα και κινήθηκε αρκετά κοντά στα γεγονότα του βιβλίου του Κινγκ, αν και διαφοροποιήθηκε από την εποχή που εξελίχθηκαν τα γεγονότα του βιβλίου.

Julianne-Moore-CarrieΈρχομαστε στο 2013, και στην κυκλοφορία του κινηματογραφικού ριμέικ της ταινίας του 1976, σε σκηνοθεσία της Κίμπερλι Πιρς («Boys Don’t Cry»). Στο ρόλο της φανατικής Χριστιανής μητέρας της Κάρι, που της κάνει τη ζωή αληθινή «κόλαση», βρίσκουμε τη Τζούλιαν Μουρ ενώ στον ομώνυμο πρωταγωνιστικό ρόλο τη δεκαπεντάχρονη Κλόε Γκρέις Μόρετζ. Πόσο ανάγκαιο όμως ήταν ένα ριμέικ και κατά πόσο η συγκεκριμένη απόπειρα δικαιώνει τους παραγωγούς της ταινίας; Δυστυχώς, παρά τις αξιώσεις, η ταινία δεν στέκεται στο ύψος ούτε του βιβλίου αλλά ούτε και του προκατόχου της. Ο θεατής φεύγει από την αίθουσα μάλλον απογοητευμένος καθώς πρόκειται για μία ακόμα ταινία «teen horror», που φαίνεται να αντιμετωπίζει επιφανειακά τα σοβαρά ζητήματα που θίγει το κείμενο του Στίβεν Κινγκ.

Οι συντελεστές της νέας παραγωγής επέλεξαν να βασίσουν την πλοκή της ταινίας σε 5-6 βασικούς άξονες και ανέθεσαν παράλληλα σε κάθε χαρακτήρα έναν ακραία στερεοτυπικό ρόλο: της φανατικής Χριστιανής μητέρας, της περίεργης και απομονωμένης έφηβης, της κακιάς του σχολείου, της συμπονετικής καθηγήτριας κ.ο.κ. Στη συνέχεια, αποφάσισαν ότι αυτό που θέλουν να σχολιάσουν κατά βάση είναι η σχολική βία και έτσι έφτιαξαν μια ταινία που μοιάζει περισσότερο με καμπάνια κατά της βίας στα σχολεία παρά με άρτια κινηματογραφική παραγωγή.

words-to-countΆνευρη, στερεοτυπική και αναμενόμενη η «Κάρι» του 2013 δεν θυμίζει σε τίποτα τους προκατόχους της. Δεν φαίνεται, όμως, αυτό να την απασχολεί ιδιαίτερα.

Leave A Comment