ΑΓΩΝΕΣ ΠΕΙΝΑΣ VS ΛΥΚΟΦΩΣ

Παρακολουθώντας τους «Αγώνες Πείνας» στη μεγάλη οθόνη, δεν θα μπορούσα παρά να σκέφτομαι όλους αυτούς τους λόγους που καθιστούν την ταινία ανώτερη από το μεγάλο αντίπαλό της, το «Λυκόφως». Σκέφτομαι πως είναι οι ίδιοι λόγοι ουσιαστικά που καθιστούν τα έργα της Suzanne Collins καλύτερα από της Stephenie Meyer.

Η βασικότερη διαφορά έγκειται στον τρόπο με τον οποίο τα δύο βιβλία, και αντιστοίχως οι κινηματογραφικές τους αναφορές, χειρίζονται τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τη ζωή οι κεντρικές τους ηρωίδες. Από τη μία έχουμε τη δυναμική Κάτνις Έβερντιν, άριστη στο κυνήγι, που δέχεται να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή της προκειμένου να σώσει τη ζωή της αδερφής της. Από την άλλη έχουμε τη Μπέλα Σουάν, μια μοναχική κοπέλα που είναι σε θέση να θυσιάσει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο της τον εαυτό, για την αγάπη του όμορφου βρικόλακα Έντουαρντ. Και οι δύο διαπνέονται από το αίσθημα της αγάπης που τους δίνει τη δύναμη να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής. Ωστόσο, η αγάπη που επιδεικνύει η Κάτνις είναι πιο ισχυρή, ακριβώς γιατί δεν επικεντρώνεται στον εαυτό της αλλά αφιερώνεται στο γενικότερο καλό. Ως ηρωίδα, μάλιστα, καταφέρνει να ξεφύγει από τα συνηθισμένα κλισέ που θέλουν μια γυναίκα να αφιερώνει όλο της το είναι στον άνδρα που αγαπά και να θυσιάζει τα πάντα για εκείνον. Η Κάτνις είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα με αρκετά ενδιαφέροντα, η οποία χειρίζεται τις ανθρώπινες σχέσεις με δυναμισμό. Σε αντίθεση με την παθητική Μπέλα που διαθέτει έναν και μόνο στόχο στη ζωή της: την ευημερία του Έντουαρντ.

Πέρα όμως από την κεντρική ιδέα, οι «Αγώνες Πείνας» εκτυλίσσονται σε ένα πιο δομημένο σύμπαν, η λειτουργία του οποίου δίνει το έναυσμα για πολλές σκέψεις στον αναγνώστη. Τα περιστατικά λαμβάνουν χώρα σε ένα δυστοπικό μελλοντικό σύμπαν, στο οποίο η κυβέρνηση αναγκάζει κάθε χρόνο νεαρά παιδιά από τις δώδεκα επαρχίες της χώρας να παίρνουν μέρος σε μια μάχη, από την οποία μόνο ένας θα βγει ζωντανός. Και όλα αυτά ενώ ο συγκεκριμένος ετήσιος «εορτασμός»  αναμεταδίδεται ζωντανά από την τηλεόραση, με εκατομμύρια τηλεθεατές να καθηλώνονται μπροστά από τις οθόνες του για να παρακολουθήσουν τη μάχη επιβίωσης των συμμετεχόντων. Στον αντίποδα, η ιστορία του «Λυκόφωτος» εκτυλίσσεται σε μια σύγχρονη αμερικανική κωμόπολη, που μοναδική ανησυχία των έφηβων πρωταγωνιστών αποτελεί το ποιος θα τους συνοδεύσει στο χορό της αποφοίτησης…

Ας αφήσουμε όμως στην άκρη τη συγγραφική προσέγγιση των δημιουργών των δύο αυτών έργων και ας επικεντρωθούμε στις ίδιες τις κινηματογραφικές παραγωγές. Και εδώ οι «Αγώνες Πείνας» φαίνεται να υπερέχουν, μιας και το δυναμικό τους σενάριο δεν μπορεί να συγκριθεί με τη βασανιστική «στασιμότητα» που παρατηρείται στο «Λυκόφως», εκεί όποθ, όταν υπάρχει δράση, αυτή φαίνεται να μη δένει τις περισσότερες φορές με την ιστορία. Σε κάθε περίπτωση, όποια και από τις δύο ταινίες κι αν προτιμάτε, το σιγουρο είναι ότι θα εξακολουθήσουν για αρκετό καιρό να απασχολούν το κοινό, συγκεντρώνοντας ένα μεγάλο κύκλο φανατικό υποστηρικτών γύρω τους.

Το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη στήλη F... for Fantasy του εβδομαδιαίου ένθετου του Ελεύθερου Τύπου, Φαινόμενα, στο τεύχος αρ. 76.

Leave A Comment